خواهرم مرا ببخش که سکوتم را نشکستم از روی کودک خردسالت خجلم

از ابتدای خیابان ولیعصر(از انقلاب)که وارد شدم جو فوق العاده امنیتی بود طوری که اگر بگویم به ازای هر معترض ده نیروی رسمی انجا بود سخن گزافی نگفته ام.به سمت بالا راه افتادم نرسیده به میدان ولیعصر ناگهان تجمع نیروهای سرکوبگر توجهم را جلب کرد نزدیک شدم ولی ای کاش نمیدیدم ان صحنه دردناک را.زن جوانی را به همراه فرزند خردسالش دیدم که با فریاد درخواست کمک میکرد.التماس میکرد به بیشرفانی که بویی از انسانیت نبرده بودند.جویای قضیه شدم گویا در برابر گروهی از نیروها حرفی زده بود که به مزاجشان خوش نیامده بود و کردند انچه را که نباید.انچنان زن جوان و کودکش را در برابر دیدگان مردم سکوت زده می کشیدند که ناخود اگاه خیلی از مردم شاهد این قساوت اشک میریختند.نمیدانم زن جوان را با خود بردند یا نه چون بیش از این توان دیدن این صحنه را نداشتم.در میدان ولیعصر پسرکهای ده پانزده ساله را مجهز به کلاهخود و گرز و سپر کرده و نمایش قدرت میدادند.در طول مسیر بسیاری از بسیجیان را در حال تفتیش بدنی و بررسی گوشیهای تلفن همراه جوانان را دیدم.ابتدای عباس اباد(از ولیعصر)سرهنگی از نیروی انتظامی با روی خوش از تعدادی از جوانان درخواست میکرد به سمت بالا(ونک)پیاده روی نکنند.در تمام مسیر گروههای موتورسوار با شعار دادن علیه معترضین و تولید صدا از موتورهای سنگینشان در حال ایجاد رعب و وحشت در بین معترضین بودند و به زعم خویش روحیه مردم را تضعیف میکردند.از عباس اباد تا پل رومی جمعیت بسیاری در حال پیاده روی بودند وبه همان نسبت نیروهای سرکوبگر در ان منطقه متمرکز شده بودند.جمعیت زیادی در محوطه مراکز تجاری منطقه تجمع کرده بودند.روبروی پارک ساعی تنها جایی بود که دیدم اقدام به دستگیری مردم میکنند گویا از داخل پارک جوانان را دستگیر و به داخل ون های نیروی انتظامی با بر خوردی زننده منتقل میکردند چون داخل پارک جمعیت زیادی وجود داشت که همه از معترضین بودند.